مقالات

انواع مشعل بر اساس پودر کردن سوخت

مشعل

مشعل ها را از لحاظ پودر کردن سوخت به سه دسته می توان تقسیم نمود :

  1. فشاری
  2. با فشار بخار یا فشار هوا
  3. با فشار ضعیف هوا

در نوع فشاری سوخت با فشار یک تلمبه وارد دیگ شده و هوا نیز از اطراف نازل سوخت پاش به طور طبیعی داخل می شود .

در نوع دوم سوخت به وسیله فشار هوا یا بخار وارد دیگ می شود . در این نوع مشعل ها جریان سوخت از منبع تا پستانک از طریق وزن مایع یا در بعضی مواقع با فشار یک پمپ ضعیف صورت می پذیرد . در این نوع سیستم به علت فشار هوا و کمپرسور یا فشار بخار ، صدای بسیار زیادی تولید می شود که از نقاط ضعف این نوع از مشعل ها محسوب می شود . 

نوع سوم بیشتر در دیگ های حرارت مرکزی مورد استفاده قرار می گیرند . این نوع از مشعل ها جز کامل ترین نوع مشعل می باشند و در دو نوع فشار کم و فشار زیاد تولید می شوند .

مشعل

  • مشعل با فشار کم :

این مشعل متشکل از یک الکتروموتور ، یک وانتیلاتور و یک پمپ سوخت که معمولا روی یک خط قرار دارند و با حرکت الکتروموتور به کار می افتند . پمپ سوخت را از منبع می گیرد و در داخل لوله مشعل که در انتهای آن نازل قرار گرفته است فشرده می کند . نازل دارای سوراخ های بسیار ریزی است و سوخت را به صورت پودر به داخل کوره می پاشد . وانتیلاتور نیز اکسیژن لازم را به وسیله هوای اطراف محیط از اطراف نازل به داخل محفظه احتراق می رساند . در این حالت برای ایجاد شعله به یک جرقه نیاز است که که از دو سر سیمی که متصل به یک ترانسفورماتور فشار قوی در حدود ۱۲۰۰۰ ولت است ایجاد می شود .

این جرقه ممکن است دایمی باشد که در دیگ هایی که گرمای محیطی کافی ندارند مورد استفاده قرار می گیرند . در این حالت ترانسفورماتور باید قابلیت کارکرد همیشگی را داشته باشد و یا ممکن است جرقه به طور متناوب باشد . یعنی در هنگام شروع احتراق چند لحظه جرقه زده می شود و بعد از گرم شدن کوره جرقه قطع می شود . در این نوع مشعل ها از لوازم دیگری مانند مانومتر ، صافی روغن و شیر برقی نیز به کار برده می شود . شیر برقی درهنگامی که منبع سوخت از مشعل بالاتر باشد الزامی می باشد ، چون ممکن است پمپ سوخت به خوبی آب بندی نشده باشد و هنگامی که مشعل کار نمی کند ، سوخت قطره قطره وارد مشعل شده و تبخیر شود که در هنگام روشن شدن مجدد تولید انفجار خواهد کرد . با وجود شیر مربوطه چون به محض از کار افتادن موتور راه سوخت را می بندد از وقوع چنین اتفاقی جلوگیری می کند .

پمپ های مشعل معمولا یک طبقه هستند و در بعضی مواقع ممکن است دو طبقه نیز باشند . در مواقعی که منبع سوخت پایین تر از مشعل باشد استفاده از پمپ دو طبقه ضروری است . در این مشعل ها مقدار هوا و مقدار سوخت از طریق دریچه هوا و شیر تنظیم سوخت که به ترتیب اطراف وانتیلاتور ( بادرسان ) و روی پمپ قرار دارند کنترل می شود . 

عمل روشن و خاموش شدن از طریق فرمان خودکار مانند ترموستات دیگ و کنترل دود که در مواقعی به جای آن سلول فتوالکتریک به کار می رود ، انجام می گیرد .

  • مشعل با سوخت مایع سنگین :

این نوع مشعل ها مانند نوع قبلی می باشند . با این تفاوت که به جای وانتیلاتور یک دمنده به کار می رود و پمپ آن نیز متناسب با درجه غلظت سوخت انتخاب می شود .

در هنگام راه اندازی به وسیله سیال گازی شکل یا سوخت سبک دیگری انجام می دهند که در این صورت یک دستگاه راه انداز به آن اضافه خواهد شد .

به طور کلی هر مشعل برای ظرفیت های مختلف ساخته شده است که با توجه به ظرفیت حرارتی دیگ و انواع آن ، می توان با تنظیم نازل و تنظیم هوا از آن استفاده کرد . به طور مثال یک مشعل با ظرفیت ۱ تا ۵ و ۵ تا ۱۰ لیتر ساخته شده است که می توان با تغییر پستانک ، مصرف آن را به حداقل یا حداکثر رساند .

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *